مراقبت بیمار
مراقبت از بیمار سکته‌ی مغزی در منزل: نکات ضروری برای خانواده
بعد از سکته‌ی مغزی، بهبودی معمولاً ماه‌ها طول می‌کشد و بخش زیادی از آن در خانه و با کمک خانواده و مراقب اتفاق می‌افتد. تیم درمان (پزشک، فیزیوتراپ، گفتاردرمان) برنامه را تعیین می‌کند و نقش خانواده اجرای مداوم و صبورانه‌ی آن است.
مصرف منظم دارو
داروهای پیشگیری از سکته‌ی بعدی (مثل داروهای فشار و رقیق‌کننده‌ی خون) را هرگز خودسرانه قطع نکنید. زمان و دوز را ثبت کنید و در ویزیت با خود ببرید.
ایمنی و پیشگیری از زمین‌خوردن
ضعف یک طرف بدن خطر زمین‌خوردن را بالا می‌برد. مسیر را از موانع خالی کنید، هنگام راه‌رفتن از سمت ضعیف همراهی کنید و از عصا یا واکر طبق دستور فیزیوتراپ استفاده شود.
تمرین و توان‌بخشی
تمرین‌های فیزیوتراپی را طبق برنامه و با تکرار روزانه انجام دهید. بی‌تحرکی طولانی باعث سفتی مفاصل و زخم بستر می‌شود. پیشرفت ممکن است آهسته باشد؛ تشویق و صبر اهمیت دارد.
اختلال بلع و تغذیه
اگر بیمار هنگام غذاخوردن سرفه می‌کند، ممکن است بلع ایمن نباشد. حتماً با پزشک یا گفتاردرمان مشورت کنید و غذا را به شکلی که توصیه شده (نرم، پوره یا غلیظ‌شده) بدهید. هنگام غذا خوردن بیمار باید کاملاً نشسته باشد.
گفتار و ارتباط
اگر گفتار یا درک تحت‌تأثیر قرار گرفته، آرام و ساده صحبت کنید، فرصت پاسخ دهید و از تمسخر یا عجله بپرهیزید. تمرین‌های گفتاردرمانی را در منزل ادامه دهید.
حمایت روانی
افسردگی و اضطراب بعد از سکته شایع است. تغییر خلق، بی‌علاقگی یا گریه‌ی زیاد را با پزشک در میان بگذارید.
علائم هشدار
ضعف یا کرختی ناگهانی صورت، دست یا پا، اختلال ناگهانی گفتار، تاری دید یا سردرد شدید می‌تواند نشانه‌ی سکته‌ی جدید باشد. فوراً با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید و زمان شروع علائم را یادداشت کنید.
مراقبت مداوم از این بیماران معمولاً برای یک نفر سنگین است و پرستار یا مراقب آموزش‌دیده می‌تواند بار خانواده را کم کند.